خانهمعرفی منطقه ویژهمعرفی مناطق ویژه اقتصادی

معرفی مناطق ویژه اقتصادی

مناطق ویژۀ اقتصادی

مناطق ويژه يا پردازش صادرات در ادبیات جهانی اقتصاد به مناطقی اطلاق می‌شود که در محدودۀ حراست‌شدۀ بندری و غیربندری، از شمول برخی از مقررات جاری کشور متبوع خارج بوده و با بهره‌گیری از مزایایی نظیر معافیت‌های مالیاتی، بخشودگی سود و عوارض گمرکی، نبود تشریفات زائد ارزی، اداری و مقررات دست‌وپاگیر و همچنین سهولت و تسریع در فرایندهای صادرات و واردات با جذب سرمایه‌گذاری خارجی و انتقال فناوری به توسعۀ سرزمین اصلی کمک می‌کند. 

Special_Economic_Zone_image

به‌طورکلی موارد زیر، معرف نقش‌های عمده‌ای هستند که باعث اهمیت چنین بخش‌هایی در اقتصاد می‌شود. تمام این موارد در راستای رشد تولید و اقتصاد ملی می‌باشند.

۱     جذب سرمایه و تحریک فعالان اقتصادی به سرمایه‌گذاری

۲        انتقال و جذب تکنولوژی و فناوری‌های جدید به درون کشور

۳        ایجاد اشتغال

۴        افزایش تجارت و صادرات 

مناطق ویژۀ اقتصادیدر جمهوری اسلامی ایران

dabirkhane

معرفی مناطق ویژه در تبصرۀ ۲۰ قانون برنامۀ پنج‌سالۀ اول توسعۀ اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي جمهوري اسلامي ايران مصوب سال ۱۳۶۸ چنين آمده است: به‌منظور پشتيباني توليد، گمرک ايران و سازمان بنادر و کشتيراني موظف‌اند حداکثر ظرف شش ماه از تاريخ تصويب اين قانون، مناطق ويژۀ حراست‌شده‌اي را در مبادي ورودي و يا گمرکات داخلي جهت نگهداري به‌صورت اماني مواد اوليه و قطعات و ابزار و مواد توليدي که بدون انتقال ارز وارد مي‌شود تأسيس نمايند. ورود کالا از مناطق مذکور جهت مصرف داخلي، تابع مقررات صادرات و واردات خواهد بود. صاحبان کالا مي‌توانند بدون هيچ‌گونه تشريفات، کالاي وارداتي خود را از مبادي مذکور، از کشور خارج نمايند. آیين‌نامۀ اجرايي اين تبصره به تصويب هيئت وزيران خواهد رسيد. در بند «د» تبصرۀ ۲۵ قانون برنامۀ دوم پنج‌سالۀ توسعۀ اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي جمهوري اسلامي ايران مصوب سال ۱۳۷۲ نيز آمده است:

۱٫ به‌منظور پشتيباني از توليدات داخلي و توسعۀ صادرات غيرنفتي و ايجاد تحرک در اقتصاد منطقه‌اي دولت مي‌تواند مناطق ويژۀ حراست‌شده‌اي را در مبادي ورودي و يا گمرک‌هاي داخلي ايجاد نمايد. ورود کالا از مناطق مذکور جهت مصرف داخلي، تابع مقررات صادرات و واردات خواهد بود و صدور کالا از اين مناطق بدون هيچ‌گونه تشريفاتي انجام خواهد شد؛

۲٫ مناطق ويژۀ حراست‌شده که به‌موجب تبصرۀ ۲۰ قانون برنامۀ اول توسعه ايجاد شده‌اند، بايستي فعاليت خود را با مفاد اين تبصره و آیين‌نامۀ اجرايي آن تطبيق دهند. ازآنجاکه در قانون برنامۀ اول و دوم از اين مناطق به‌عنوان مناطق حراست‌شدۀ گمرکي نام برده شده بود، شوراي‌عالي در جلسۀ مورخۀ ۲۵/۳/۱۳۷۴ به‌منظور زدودن هرگونه ابهام، عنوان (منطقۀ ويژۀ اقتصادي) را جهت اطلاق به مناطق موضوع بند «د» تبصرۀ ۲۵ قانون برنامۀ دوم برگزيد. هيئت وزيران در جلسۀ مورخۀ ۳۰/۹/۱۳۶۷ به‌استناد اصل ۱۳۸ قانون اساسي، مسئوليت مناطق آزاد و مناطق ويژۀ اقتصادي را به شوراي‌عالي مناطق آزاد محول کرد. در سال ۱۳۸۸ هیئت وزیران طی مصوبه ۱۵۹۱۷۶/ت ۴۳۵۰۵ ه مورخ ۱۰/۸/۱۳۸۸ شورای هماهنگی امور مناطق آزاد و ویژۀ اقتصادی (مرکب از وزرای امور اقتصادی و دارایی، صنایع و معادن، بازرگانی، معاون برنامه‌ریزی و نظارت راهبردی رئیس‌جمهور، رئیس دفتر رئیس‌جمهور به‌عنوان رئیس شورا – و رئیس مرکز مناطق آزاد تجاری صنعتی به‌عنوان دبیر شورا) را تشکیل و وظایف و اختیارات هیئت وزیران در قانون چگونگی تشکیل و ادارۀ مناطق آزاد تجاری-صنعتی مصوب سال ۱۳۷۲ و اصلاحات بعدی آن (به‌استثنای تبصرۀ (۲) مادۀ (۱) قانون مذکور) و قانون تشکیل و ادارۀ مناطق ویژۀ اقتصادی جمهوری اسلامی ایران – مصوب سال ۱۳۸۴ – (به‌استثنای تبصرۀ (۲) مادۀ (۱) قانون مذکور) را به وزرای عضو این شورا تفویض نمود.

5252

مزیت‌های قانونی مناطق ویژۀ اقتصادی

Aba Saleel Sectors

مزیت‌های قانونی مناطق ویژۀ اقتصادی به دو بخش ذیل قابل‌تقسیم هستند:

۲٫     مزیت‌های تجــاری:

۱-    قانون کار و خدمات اشتغال مناطق آزاد در مناطق ویژه جاری می‌باشد.

         ۲-       صادرات مجدد کالا و مواد اولیه واردشده به مناطق ویژه بلامانع است.

         ۳-        صادرات محصولات تولیدی در مناطق ویژه، از پرداخت عوارض صادراتی معاف می‌باشد.

         ۴-        مواد اولیه، کالا، ماشین‌آلات و قطعات یدکی وارداتی از خارج از کشور یا سایر مناطق آزاد تجاری یا ویژه به مناطق ویژه، مشمول معافیت حقوق ورودی گمرکی می‌باشد.

         ۵-        ماشین‌آلات و کالاهایی که برای استفاده در خطوط تولید یا ارائۀ خدمات وارد مناطق ویژه می‌شوند با مجوز مدیریت منطقه، مشمول کالای متروکه نمی‌شوند.

         ۶-        حقوق ورودی محصولات تولیدشده در مناطق ویژه به سرزمین اصلی، معادل حقوق ورودی مواد اولیه، منهای ارزش‌افزودۀ ایجادشده در منطقه می‌باشد.

         ۷-        کالاهایی که برای تولید یا ارائۀ خدمات موردنیاز به منطقۀ ویژه وارد می‌شوند (به‌جز کالاهای ممنوعه)، مشمول مقررات عمومی صادرات و واردات نمی‌گردند.

 

 

۱٫     معافیت‌های مالیاتی:

۱-  تعاملات تجاری بین بنگاه‌های اقتصادی مستقر در مناطق ویژه و آزاد، از مالیات بر ارزش‌افزوده معاف می‌باشد.

         ۲- ورود مواد اولیه، کالا، ماشین‌آلات و قطعات یدکی از خارج از کشور یا سایر مناطق آزاد تجاری یا ویژه به مناطق، از مالیات بر ارزش‌افزوده معاف می‌باشد.

        ۳-  واحدهای صنعتی مستقر در مناطق ویژه، دو سال بیشتر از واحدهای صنعتی مستقر در سرزمین اصلی، از مالیات بر درآمد معاف می‌باشد.

idro120
logo_garmsar255
d33